IMBIR

Piękna kwiatowa roślina (Rhizona zingiberis) z rodziny imbirowatych jest podobna do trzcin rosnących w Polsce nad wodami. Kłącza imbiru są niewielkie, często dłoniasto rozgałęzione, z poprzecznymi pierścieniami i bruzdami. Zapach mają silny, swoisty, aromatyczno-korzenny, smak ostry, palący. Zawierają olejek, skrobię, miękką żywicę i substancję zwaną gingerolem, o ostrym, palącym, charakterystycznym smaku. Ojczyzną imbiru są kraje azjatyckie, choć obecnie uprawia się go także w innych krajach tropikalnych. W Polsce można kupić imbir tylko zmielony na proszek. Bardzo rzadko występuje w sprzedaży suszony w kawałkach. Stosowanie sproszkowanego imbiru nie zawsze jest wskazane, szczególnie do napojów, natomiast kawałek korzenia znakomicie spełnia swoją rolę. Szczególnie w Anglii imbir ma ogromną popularność. Słynne są pierniczki, ciasteczka i chleby imbirowe (ginger bread), znakomite są herbaty. Imbiru dodaje się również do wielu innych potraw, np. do sałatek owocowych, marmolad. Uszlachetnia też bardzo kwaśne mleko i chłodniki przyrządzane na podstawie zsiadłego mleka lub kefiru. Można też dodawać go do czerwonej kapusty. Przedawkowanie imbiru może zepsuć nieodwracalnie smak potrawy, dlatego też należy stosować go z dużym umiarem i tylko dłuższe doświadczenie kulinarne pozwala na większą fantazję w tej dziedzinie.